Een Roos

Allemaal hebben we een verschillende kijk op de mens en de wereld om ons heen. Het is al niet makkelijk om je in te leven in het leven van je buurman of buurvrouw laat staan om je in te leven in het leven van een vluchteling. Beelden over mens en wereld van anderen doen iets met je als je diep geraakt wordt. Ze zetten je aan denken, ze geven je een andere kijk of je komt in actie. Vorige week werd ik diep geraakt door een groep Syrische mensen.

Ik liep door het dorp op weg naar mijn auto. Nog in gedachten van de uitvaart waar ik bij aanwezig was geweest. Ik zie een groepje mensen mij tegemoet lopen. Luid pratend en lachend, een grote bos witte rozen in de armen. Een meisje loopt met een roos naar een ouder echtpaar dat voor een etalage staat. De oude mensen begrijpen niet goed wat er gebeurt als het meisje een roos in hun hand drukt. Tegelijkertijd komt er een jonge man met een roos op mij aflopen. Ik neem het glimlachend aan en kijk op het kaartje:

Dank voor uw gastvrijheid.
Syriërs voor vrede in de hele wereld.
Samen leven in vrede

Ik krijg kippenvel. Wat een groots gebaar. Ik draai mij snel om naar de groep Syriërs en bedank hen voor dit fantastische initiatief. 

De roos staat nu in een vaas voor mijn raam. Elke keer als ik over deze speciale roos vertel aan vrienden vraag ik mij af wat het hele verhaal is van deze Syrische mensen. Vluchtelingen die veel hebben moeten achterlaten om te kiezen voor een leven in veiligheid. De roos is een teken van hun uitzonderlijke veerkracht. Hun mensbeeld is er een van openheid en dankbaarheid. En tegelijkertijd hebben ze een grote wens en laten zien dat vrede begint tussen ons mensen. Heel in het klein. 

Marielle Beusmans
Aalmoezenier Sociale werken

     
     
     
     
     
Susteren-Echt